Το να γίνεις μπαμπάς είναι δύσκολο, τρομακτικό αλλά και μαγικό

Το να γίνεις μπαμπάς είναι… κάτι αλλιώτικο. Όμορφο, συγκινητικό, μαγικό. Αλλά και λίγο τρομακτικό, έτσι δεν είναι; Είναι από εκείνες τις στιγμές στη ζωή που τα πάντα αλλάζουν — και λες: “Οκ, και τώρα τι κάνω;”

Αν έχεις αρχίσει να σκέφτεσαι, να αγχώνεσαι ή να αναρωτιέσαι αν θα τα καταφέρεις, χαλάρωσε. Το άγχος είναι εκεί γιατί νοιάζεσαι. Και αυτό από μόνο του είναι ήδη τεράστιο.

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πολλά που μπορείς να κάνεις από την αρχή — ακόμα και πριν γεννηθεί το μωρό — για να μπεις στο παιχνίδι, να νιώσεις πιο σίγουρος και να αρχίσεις να χτίζεις έναν υπέροχο δεσμό.

Αξίζει να ρίξεις μια ματιά στο άρθρο μας για: Πώς να βοηθήσεις το παιδί σου να εκφράσει αυτό που το φοβίζει

Μπες στο παιχνίδι από νωρίς – όσο πιο νωρίς, τόσο το καλύτερο

Αν μπορείς να είσαι παρών από τις πρώτες συζητήσεις, τις πρώτες εξετάσεις, τα πρώτα ραντεβού με τη μαία ή τον γιατρό, κάν’ το. Μπορεί να μη νιώθεις πάντα “μέσα στο θέμα”, αλλά κάθε φορά που είσαι εκεί, μαθαίνεις κάτι καινούργιο. Και κυρίως: δείχνεις ότι είσαι δίπλα στη μαμά και στο μωρό από την αρχή.

Και ξέρεις τι άλλο; Το μωρό ακούει! Από την κοιλιά ακόμη, αναγνωρίζει ήχους και –ναι– ξεχωρίζει τις πιο βαθιές φωνές. Οπότε, μην ντρέπεσαι να του μιλάς, να του τραγουδάς ή να του λες για τη μέρα σου. Αυτό το “δέσιμο” ξεκινά πολύ νωρίτερα απ’ όσο νομίζεις.

Μίλα στο μωρό – και κάνε χιούμορ, όσο θες!

Μπορεί να μη σου απαντά ακόμα, αλλά σε ακούει. Και η φωνή σου γίνεται σιγά σιγά κάτι γνώριμο, κάτι που του φέρνει ηρεμία.

Μίλα του όσο πιο πολύ μπορείς. Πες του τι κάνεις, πού πάτε, πώς νιώθεις. Και, ναι, δοκίμασε και τα “αστεία του μπαμπά” – όσο πιο νωρίς, τόσο το καλύτερο (κάποια στιγμή θα γελάσει και κάποιος με αυτά, υπομονή!).

Τα μωρά αγαπούν να βλέπουν το πρόσωπό σου, να διαβάζουν τις εκφράσεις σου, να “συζητάνε” με τους δικούς τους ήχους. Άφησέ του λίγο χρόνο να “απαντήσει” κάθε φορά που του μιλάς. Είναι σαν ένα μωρουδίστικο πινγκ πονγκ επικοινωνίας.

Γίνε ο ήρωας της πρώτης του ιστορίας

Η αφήγηση ιστοριών είναι σκέτη μαγεία για ένα μωρό. Δεν χρειάζονται φανταχτερά βιβλία ή “σωστά” λόγια. Χρειάζεται μόνο η φωνή σου.

Μπορείς να διαβάζεις παραμύθια, να επινοείς ιστορίες με τρελούς ήρωες, να μιμείσαι φωνές, να κάνεις ήχους… όσο πιο θεατρικά, τόσο το καλύτερο! Μπορεί να νιώθεις λίγο αστείος στην αρχή, αλλά το μωρό σου θα σε λατρέψει γι’ αυτό.

Κι αν πιάνουν λίγο τα χέρια σου; Μπορείς να φτιάξεις μικρά κουκλάκια, φιγούρες, ζωγραφιές. Δεν χρειάζεται να είναι τέλεια — μόνο να είναι ασφαλή και να ζωντανεύουν τη φαντασία.

Αξίζει να ρίξεις μια ματιά στο άρθρο μας για: 💩 10 Πράγματα που Πρέπει να Ξέρεις για τα Κακά του Μωρού σου

Βγες έξω μαζί του – ο κόσμος είναι γεμάτος ιστορίες

Το να βγαίνετε μαζί έξω δεν είναι μόνο για τον αέρα. Είναι μια ευκαιρία να δείξεις στον μικρό σου πώς είναι ο κόσμος.

Μιλήστε για ό,τι βλέπετε – τα παπάκια στο πάρκο, τα λεωφορεία που περνάνε, το χρώμα των μήλων στο μανάβικο. Αυτά τα μικρά καθημερινά γίνονται αφορμές για επικοινωνία, παρατήρηση, σύνδεση.

Κοίτα τον όσο περπατάτε, σταμάτα και πες του δυο λόγια πρόσωπο με πρόσωπο. Όσο πιο πολύ του μιλάς, τόσο πιο πολύ θα θέλει να σου «μιλήσει» κι εκείνο.

Μη μείνεις μόνος – μίλα και με άλλους μπαμπάδες

Όπως ακριβώς δεν μεγαλώνεις ένα παιδί μόνος σου, δεν χρειάζεται να μεγαλώνεις κι εσύ σαν γονιός μόνος σου. Υπάρχουν εκεί έξω μπαμπάδες σαν εσένα – που νιώθουν τα ίδια, που ανησυχούν, που προσπαθούν, που τα κάνουν θάλασσα και που τα καταφέρνουν. Όλα μαζί.

 Μερικές φορές, το να ακούσεις ένα “κι εγώ έτσι ένιωθα” μπορεί να σου δώσει ανάσα.

Κλείνοντας…

Το να γίνεις μπαμπάς δεν σημαίνει να τα ξέρεις όλα. Σημαίνει να είσαι εκεί. Με ό,τι είσαι. Με τη φωνή σου, με τα χέρια σου, με το χιούμορ σου, με την αμηχανία σου.

Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος. Χρειάζεται να είσαι παρών.

Και πίστεψέ με, αυτό είναι ήδη κάτι σπουδαίο.