Η μέρα που αποφάσισα να μην είμαι τέλεια ✨

Ξέρεις, υπήρχε μια μέρα που ένιωσα ότι έπρεπε να τα καταφέρω όλα: να έχω το σπίτι πεντακάθαρο, το φαγητό νόστιμο, τη δουλειά προγραμματισμένη, τα μηνύματα σε φίλους απαντημένα και, φυσικά, να φαίνομαι χαμογελαστή και φρέσκια σαν να μην πέρασα ποτέ ξενύχτι.

Και κάπου εκεί, γύρω στις 6 το απόγευμα, κατάλαβα κάτι: δεν είμαι ρομπότ. Ούτε πρόκειται να γίνω.

Το πρώτο βήμα για να το παραδεχτώ ήταν να αφήσω το πλυντήριο πιάτων να “κουραστεί μόνο του” και να πάρω ένα έτοιμο γεύμα – ναι, το ξέρω, αμαρτία για τις μαμάδες/γυναίκες που προσπαθούν να τα κάνουν όλα. Και μετά, έβαλα τις παντόφλες μου, κάθισα στον καναπέ και απλά αναπνέυσα. Χωρίς τύψεις. Χωρίς να κοιτάω το ρολόι ή το κινητό.

Μπορεί να σε ενδιαφέρει και αυτό: Η Νέα μου Ταυτότητα ως #Μαμά

Και ξέρεις τι; Ήταν μια μικρή απελευθέρωση. Ξαφνικά, η μέρα μου δεν ήταν πια μια ατελείωτη σειρά από “πρέπει” και “μην ξεχάσεις”. Ήταν απλώς η μέρα μου, με όλα τα μικρά λάθη, τις καθυστερήσεις και τα χαμόγελα που της ανήκουν.

Αυτό που θέλω να θυμάσαι – και που εγώ έμαθα με τον πιο απλό τρόπο – είναι ότι η τελειότητα είναι βαρετή και εξουθενωτική. Και ότι το να είσαι αληθινά παρούσα, ακόμα κι αν όλα γύρω σου είναι λίγο ακατάστατα, είναι πιο σημαντικό από κάθε λίστα που φτιάχνεις.

Έτσι, σήμερα, λέω ένα μεγάλο ναι σε μένα, όπως είμαι. Στις μικρές μου αποτυχίες, στα γέλια μου που ξεφεύγουν από τον έλεγχο και στα παντελόνια που μπαίνουν ανάποδα επειδή βιάζομαι. Στην πραγματική ζωή, δηλαδή.

Και πίστεψέ με, αυτό είναι υπέροχο.

Στο Nestly, οι καθημερινές στιγμές γίνονται ιστορίες 🌸📝☕