Το ράφι μου

Εδώ μαζεύω βιβλία που αγάπησα, που ξεφύλλισα με καφέ στο χέρι, που διάβασα δυνατά ή που απλώς κράτησα δίπλα μου σε μια ήσυχη στιγμή. Δεν είναι λίστες «πρέπει», ούτε τέλειες επιλογές — είναι βιβλία που κάτι μου είπαν. Ιστορίες για μικρούς και μεγάλους, για μαμάδες, για παιδιά, για καθημερινές σκέψεις και μικρές ανάσες. Αν ψάχνεις ένα βιβλίο να σου κρατήσει παρέα, ίσως το βρεις εδώ, στο ράφι μου 🤍

  • bleu
    Το ράφι μου

    «Το μικρό μπλε και το μικρό κίτρινο»: Μια μικρή ιστορία για μεγάλα συναισθήματα 💛💙

    Στον κόσμο των παιδικών βιβλίων, υπάρχουν ιστορίες που μένουν για πάντα στη μνήμη μας – και «Το μικρό μπλε και το μικρό κίτρινο» του Λεονέλ Λιον (Leo Lionni) είναι σίγουρα μία από αυτές. Είναι ένα βιβλίο που μιλάει με απλό αλλά πολύ δυνατό τρόπο για τη φιλία, την αγάπη και το πώς οι σχέσεις μας μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο γύρω μας… ακόμα και με ένα μικρό χρώμα! Η ιστορία είναι απλή: Το μικρό μπλε και το μικρό κίτρινο είναι δύο φίλοι που παίζουν μαζί και στο τέλος ενώνονται σε ένα πράσινο χρώμα όταν αγκαλιάζονται. Αυτό το απλό αλλά υπέροχο γεγονός διδάσκει στα παιδιά ότι οι σχέσεις και τα συναισθήματα…

  • oneiroskiaxtroucover
    Το ράφι μου

    «Το όνειρο του σκιάχτρου» – ένα παιδικό βιβλίο που μιλάει και στους μεγάλους

    Υπάρχουν κάποια παιδικά βιβλία που τα πιάνεις με την ιδέα ότι θα τα διαβάσεις για το παιδί… και τελικά μένεις εσύ να τα σκέφτεσαι ώρες μετά.Για μένα, «Το όνειρο του σκιάχτρου» του Ευγένιου Τριβιζά είναι ακριβώς αυτό το βιβλίο. Το διάβασα χωρίς μεγάλες προσδοκίες. Ένα σκιάχτρο, ένα όνειρο, μια ιστορία που φαινόταν απλή. Κι όμως, από τις πρώτες σελίδες κατάλαβα ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμα παιδικό παραμύθι. Το σκιάχτρο της ιστορίας δεν θέλει πολλά. Δεν θέλει να γίνει κάτι εντυπωσιακό. Θέλει απλώς να είναι ο εαυτός του. Να αγαπηθεί. Να μην είναι μόνο εκεί, στη μέση του χωραφιού, ακίνητο και ξεχασμένο. Και κάπου εκεί… πιάνεις τον εαυτό σου…