Δύο φορές χωρισμένη. Ποτέ ηττημένη.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι μια μαμά χωρισμένη.
Και η αλήθεια είναι πως γίνεται ακόμη πιο δύσκολο όταν χρειάζεται να το ζήσεις δύο φορές.

Δύο διαζύγια.
Δύο φορές που βρέθηκα αντιμέτωπη όχι μόνο με τον πόνο της απώλειας, αλλά και με τη σκληρή ματιά της κοινωνίας. Με τα σχόλια, τα «γιατί», τα ανείπωτα συμπεράσματα. Εκείνα που δεν λέγονται δυνατά, αλλά βαραίνουν περισσότερο απ’ όλα. Εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις πως κουβαλάς δύο αποτυχίες στην πλάτη σου.

Σαν να χρειάζεται πάντα να απολογείσαι.
Σαν να πρέπει να αποδείξεις ότι δεν έφταιξες.
Ότι προσπάθησες. Ότι πόνεσες. Ότι δεν τα παράτησες εύκολα.

Όμως δεν είναι έτσι.

Γιατί κάθε εμπειρία αφήνει το αποτύπωμά της πάνω μας.
Μας αλλάζει. Μας σμιλεύει. Μας δυναμώνει — ακόμη κι αν τη στιγμή που τη ζούμε νιώθουμε να λυγίζουμε.

Οι δυσκολίες δεν μας ορίζουν ως αποτυχίες.
Μας ορίζουν ως ανθρώπους που τόλμησαν. Που αγάπησαν βαθιά. Που έπεσαν και βρήκαν τη δύναμη να ξανασταθούν όρθιοι.

Και αν με ρωτήσεις αν μετανιώνω;

Όχι. Ποτέ.

Γιατί μέσα από όλες αυτές τις διαδρομές απέκτησα τέσσερα υπέροχα, μοναδικά παιδιά.
Τέσσερις ψυχές που δίνουν νόημα σε κάθε μου μέρα.
Τέσσερις λόγους να συνεχίζω, να παλεύω, να πιστεύω στον εαυτό μου — ακόμη και στις μέρες που όλα μοιάζουν δύσκολα.

Δεν είμαι δύο φορές αποτυχημένη.

Είμαι μια μαμά που άντεξε.
Μια γυναίκα που μεγάλωσε μέσα από τις δυσκολίες της.
Μια ψυχή που έμαθε ότι η αγάπη, όταν γίνεται παιδιά, δεν είναι ποτέ λάθος.

Και αυτό, για μένα, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία.

📖Η ιστορία ανήκει στη Βαλάντω.